Alicja Rubczak

tylko teatr, nie tylko dla dzieci

SŁONECZNIKI 2012 – nominacje 02/07/2012

Jest mi niezmiernie miło napisać, że Małe Warszawskie Spotkania Teatralne oraz przedstawienie „Śpij” zrealizowane w Teatrze Baj otrzymały nominacje do nagrody portalu Czas Dzieci – Słoneczniki 2012 na najlepszą Inicjatywę dla dzieci w Warszawie, w kategoriach Sztuka Wizualna (mWST) oraz Muzyka („Śpij”).

Jeśli uważacie, że są to wartościowe i ciekawe wydarzenia – zachęcamy do głosowania. Ankietę znajdziecie tutaj.

 

Pospaliśmy 18/04/2012

Wczoraj dodałam trochę moich refleksji na temat przedstawienia „Śpij”, które miałam przyjemność realizować w Teatrze Baj i był to mój najbardziej poduchowy debiut, taki najmiękciejszy jak to sobie tylko można wyśnić.
Zerkajcie zatem do zakładki: Najnaje

plakat autorstwa Giedrė Brazytė

plakat autorstwa Giedrė Brazytė

A tutaj recenzje/teksty/opinie , które ukazały się dotychczas w mediach:

Karolina, mama Zosi dla Czasu Dzieci:

Taniec kołdry i poduszki

Agata Drwięga dla Nowej Siły Krytycznej

Wesołe niespanie

Żelkożercowo:

Śpij” Bajowe Najnaje

Ewa Świerżewska dla Qlturka.pl:

Przytulna biel i zapach pomarańczy

Anna Czajkowska dla Teatr dla Was:

Bajowe Najnaje

 

No i kilka niepublikowanych jeszcze zdjęć autorstwa Krzysztofa Bielińskiego:

 

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

 

Świat Garmanna w Teatrze Baj 07/04/2011

Pisałam już wcześniej o bardzo ciekawym projekcie realizowanym przez Teatr Baj w Warszawie, znajdziecie kilka informacji tutaj. Naprawdę cieszy fakt, że Portal Qlturka uznał projekt za jedno z najciekawszych, a zdecydowanie najciekawsze na obszarze teatru z wydarzeń kulturalnych dla dzieci w minionym roku.

Już 8.04. goście Polish Children\’s Theatre Showcase obejrzą to przedstawienie, wiec przypominam swój tekst o nim i całym projekcie „Dziecko-Teatr-Świat. Ponad barierami”, który niezwykle ciekawie wpisuje się w tematykę konferencji \”Ciiii… to temat nie dla dzieci\”, która odbywała się wczoraj w Instytucie Teatralnym, oczywiście w ramach mWST.

Poniżej znajdziecie kilka moich refleksji o projekcie i spektaklu.

Świat Garmanna i nasz

Polsko-norweski projekt „Dziecko-Teatr-Świat. Ponad barierami” realizowany przez Teatr Baj, we współpracy z Grusomhetens Teater i Oslo Teatersenter, wyrastał z potrzeby określenia miejsca dziecka we współczesnym świecie, roli teatru w świecie dziecka oraz wizji świata w nowocześnie pojmowanym teatrze. Hasło „ponad barierami” wyznaczało kierunki i formy działań, które koncentrowały się na przekraczaniu rozmaicie pojmowanych granic – od tych międzypaństwowych, poprzez społeczne, pokoleniowe, aż po komunikacyjne. Teatr stał się tu miejscem podjęcia dialogu, w którego centrum postawione zostało dziecko – pełnowymiarowy, wrażliwy człowiek, jego lęki, problemy i oczekiwania.

Kiedy piszę te słowa, z okładki książki Stiana Hole Lato Garmanna spogląda na mnie chudziutki, piegowaty, jasnowłosy chłopiec stojący do pasa w wodzie, z założonymi na ramiona pływaczkami. Na jego twarzy rysuje się tak wiele emocji, a w jego oczach mieści się cały ogrom niewyrażalnych uczuć i myśli – nosi w sobie piękną tajemnicę dzieciństwa – i już wiem, że nie sposób pisać o tym, co wydarzyło się w Teatrze Baj teoretycznym, wolnym od emocjonalności językiem. To właśnie sztuka, wrażliwość twórców wsłuchujących się w potrzeby dzieci, przyglądających się z szacunkiem i twórczym zadziwieniem ich światu, zdecydowały o powodzeniu tego projektu. Wyobraźnia artystów zaangażowanych w te wieloetapowe działania, stała się membraną dla projektowych idei. Centralne wydarzenie – spektakl Świat Garmanna w reżyserii Ewy Piotrowskiej, powstał z inspiracji i na podstawie książek norweskiego pisarza i grafika – Stiana Hole, uznawanego za jednego z najważniejszych autorów dla dzieci, uhonorowanego m.in. prestiżową nagrodą „Bologna Ragazzi Award”. Wydane w Polsce Lato Garmanna oraz Ulica Garmanna, a także nietłumaczony jeszcze Garmanns Hemmelighet (Sekret Garmanna) stały się nie tylko podstawą do stworzenia scenariusza przedstawienia, ale wpłynęły również na jego warstwę wizualną. Komputerowe kolarze z książek Hole łączą w sobie realność z baśniowością – ogromne kwiaty i owady, często zaburzona perspektywa, wydobywanie na plan pierwszy pozornie nieistotnych detali, fotograficzna dokładność w rysach wielobarwnych emocjonalnie twarzy, to świat dziwaczny, ale jednocześnie intrygujący, wciągający i bardzo piękny. Słowa nie są tu gadaniną – korespondują z obrazem, dialogi dotyczą zawsze spraw ważnych, a opisy mają w sobie logikę i głębię dziecięcych myśli. Przyjrzyjmy się takiemu oto fragmentowi:

Ciotka Borghild ma mnóstwo zmarszczek.

Z brody sterczy jej kilka siwych włosków.

Garmannowi przychodzi do głowy,

że zmarszczki przypominają słoje na drzewie.

Chłopiec wodzi palcem po dłoni ciotki,

wzdłuż żyły, która prześwituje przez cienką,

kredowobiałą skórę.

Niewidomi potrafią czytać palcami”

– myśli Garmann i zamyka oczy.1

Z pewnością możemy mówić tutaj o nacechowanym dziecięcą wrażliwością realizmie magicznym. Ewie Piotrowskiej udało się uchwycić atmosferę twórczości Hole. Reżyserka w nowoczesny sposób pojmująca teatr lalek, dzięki niezwykle konsekwentnie prowadzonym wizualizacjom ożywiła świat książek norweskiego autora. Zdolność myślenia obrazem scenicznym, cechująca jej spektakle dociekliwość w zgłębianiu problemów współczesnego dziecka, żyjącego w bardzo konkretnym czasie, okazały się niezwykle bliskie ideom artystycznym samego Hole. Ta wspólnota wyobraźni i wrażliwości sprawiła, że polski spektakl wypełnia skandynawski duch sztuki dla dzieci.

Dla twórców projektu najważniejsze było pokazanie, że te najtrudniejsze pytania dotyczące ludzkiego życia, stawiamy sobie po raz pierwszy właśnie będąc dziećmi. Świat Garmanna to świat, z którego wyrasta każdy z nas. Mierzenie się z własnymi lękami, sprostanie wyzwaniom, z którymi wiąże się pójście pierwszy raz do szkoły, budowanie własnej tożsamości pomiędzy potrzebą niezawiedzenia rodziców, a chęcią przypodobania się rówieśnikom – problemy Garmanna, to także problemy bliskie każdemu dziecku. Spektakl nie traktuje ich jednak ogólnikowo czy dydaktycznie. Ze sceny pada niewiele słów, na próżno doszukiwać by się w spektaklu morału – pogłębianie problemów, tworzenie sensów przedstawienia odbywa się poprzez budowanie napięcia pomiędzy postaciami, wyrażonego w gestach, ruchach, zachowaniu komponowanym w wieloznaczne i czytelne układy choreograficzne tworzone we współpracy z Kjersti Engebrigtsen; znaczenie niesie ze sobą bogata warstwa wizualna spektaklu – animacje autorstwa Sylwestra Łuczaka i Ewy Łuczak , subtelna scenografia i współczesne kostiumy Anny Chadaj, a wszystkie te elementy zestraja niezwykle atrakcyjna pod względem instrumentacji, niebanalna i pełna emocji muzyka współczesnego norweskiego kompozytora – Filipa Sande. Zabiegi te wpływają na wielobarwność relacji międzyludzkich ukazywanych w spektaklu, niezwykłość kontaktu pomiędzy dzieckiem a osobami z jego otoczenia. Poznajemy Garmanna jako kolegę z podwórka, syna, ale i chłopca bacznie przyglądającego się światu ludzi starszych. Spotkania z wiekowymi Ciotkami oraz przyjaźń z emerytowanym listonoszem – Panem Znaczkiem, naturalnie skłaniają go do stawiania pytań o przemijanie, śmierć, niedołężność. A starość okazuje się tutaj naprawdę piękna, podobnie jak wszystkie aspekty ludzkiego życia, w których poszukuje się harmonii i pogodzenia z ludźmi, światem i samym sobą:

Badacze odkryli, że w życiu,

które przy odrobinie szczęścia może trwać

trzydzieści tysięcy dni, spotykamy dwieście tysięcy osób

opowiada pewnego dnia Pan Znaczek, gdy razem

z Garmannem siedzą przy kuchennym stole.

(…)

Myślę, że spotkałem już prawie wszystkich ludzi

dodaje Pan Znaczek. – Cieszę się, że zdążyłem cię

poznać, Garmannie.2


Co ciekawe, w zestawieniu z pytaniami o wielkie sprawy – przemijanie czy śmierć, inne problemy Garmanna, jak chociażby fakt, że jego rówieśniczkom Hanne i Johanne wypadło już kilka zębów, a on idzie do pierwszej klasy z kompletem mleczaków, nie okazują się wcale banalne. Dzięki ogromnej umiejętności wsłuchiwania się twórców spektaklu w świat dziecięcych potrzeb, lęków i niepewności, każdy zarysowany problem okazuje się ważny. Pomaga to uniknąć również fałszu, tak zgubnego w teatrze dla dzieci – kiedy to dorośli próbują przekonać małych widzów, że widzą o nich wszystko i najlepiej. Istotne w tym aspekcie okazują się również rysy charakterologiczne dziecięcych bohaterów – nie są oni wyidealizowani, chciałoby się napisać, że to prawdziwe dzieciaki – czasem niegrzeczne, z głową pełną szalonych pomysłów, trochę głupkowate, ale również niezwykle dociekliwe, szczere, otwarte. Brak moralizatorstwa i umiejętność problematycznego i estetycznego uchwycenia rzeczywistości współczesnego dziecka sprawia, że Garmann jest bohaterem bliskim małym widzom.

Nawet najpiękniejszy, niezwykle inteligentny i zabawny spektakl – a takim właśnie jest Świat Garmanna – może okazać się jedynie bańką mydlaną, jeśli nie podejmie się świadomie kreowanego dialogu z publicznością. W projekcie „Dziecko-Teatr-Świat” ten dialog był kilkupoziomowy. Z jednej strony – w samej koncepcji spektaklu zaakcentowano ważne dla dzieci problemy, o których warto z nimi rozmawiać, z drugiej – zaproszono młodych widzów do dyskusji po przedstawieniu, a żeby wzmocnić jego oddziaływanie i rozumienie, przeprowadzono cykl warsztatów osadzonych w problematyce spektaklu. Nie bez znaczenia jest fakt, iż w Polsce głównymi adresatami projektu byli rówieśnicy Garmanna – dzieci z warszawskiej dzielnicy Praga Północ, zwłaszcza podopieczni świetlic środowiskowych, stowarzyszeń i fundacji. W tym kontekście wcale najistotniejsze nie okazuje się to, czy ci młodzi ludzie chodzą regularnie do teatru, lecz jakie zadania stawia sobie każda forma sztuki, z którą się spotykają. Warsztaty i dyskusje pokazały jak bardzo potrzebna jest rozmowa z widzami – jak istotne jest uporządkowanie ich myśli po tym, co zobaczyli na scenie, podjęcie próby otwarcia na emocje, których doświadczali, nauczenia umiejętności skupienia i wsłuchiwania się w samego siebie. Świat Garmanna jest spektaklem, w którym bardzo mocno zaakcentowana jest wartość świadomego kształtowania własnej tożsamości, przyglądania się światu i sobie w tym świecie. Młodzi ludzie uczestniczący w warsztatach bardzo często zagłuszają to, co chce przekazać im teatr, wstydzą się swoich emocji i lęków, jednak dzięki bardzo starannej konstrukcji problematycznej spektaklu i ideowemu połączeniu go z warsztatami, publiczność ma szansę uświadomić sobie, że podobnie jak Garmann, Roy, Hanne i Johanne – dziecięcy bohaterowie spektaklu, ale i Pan Znaczek, Mama, Tata, Ciotki Garmanna – każdy może czegoś się bać, o czymś marzyć, komuś ufać i mieć swoje tajemnice. Dzięki projektowi udało się wzmocnić pytania, które stawia przedstawienie i spróbować wspólnie z dziećmi poszukać na nie odpowiedzi, ale nie z pozycji mentora, lecz partnera. Niełatwe środowisko, w którym przyszło dojrzewać dzieciom, częste zatroskanie o własny byt, kłopoty rodzinne, sprawiają, że problem lęku, podejmowany przez spektakl, okazuje się niezwykle istotny, zwłaszcza gdy w odpowiedzi na pytanie: „Czego się boicie?” – obok ciemności, szczurów i pająków, równie często pojawia się odpowiedź: krzyku mamy, złości taty, siły starszego brata. Dzieci z takimi problemami nie można pozostawić samym sobie. Trzeba jednak podkreślić, że takie kłopoty nie są tylko domeną środowisk ubogich; relacje na linii rodzic – dziecko, zaburzona komunikacja, brak próby wzajemnego zrozumienia, to także domena rodzin zamożnych. Projekt „Dziecko-Teatr-Świat” odpowiada na potrzebę podjęcia odpowiedzialnego dialogu dorosłych z młodymi ludźmi. Świat Garmanna pokazuje, iż teatr może pomagać dziecku oswajać świat i poznawać samego siebie.

Niezwykłe jest dla mnie również to, jak wiele korzyści przyniósł ten projekt zespołowi Teatru Baj. Dawno w teatrze dla dzieci nie czułam się tak bardzo uczciwie potraktowana jako widz, dawno nie widziałam tak zgranego, profesjonalnie przygotowanego do pracy zespołu (Andrzej Bocian, Magdalena Dąbrowska, Natalia Kiser, Kamil Król, Jan Plewako) wykonującego z prawdziwą pasją swoje zadania aktorskie, umiejącego słuchać siebie nawzajem i wsłuchiwać się w publiczność, ale również dialogującego z technologią – nie wszyscy lalkarze potrafią radzić sobie z ujęciem animacji również w kategoriach wizualizacji multimedialnych, które stają się partnerami aktora na scenie. Bardzo istotne dla ostatecznego kształtu artystycznego przedstawienia było przygotowanie warsztatów również dla aktorów grających w spektaklu. Trening aktorski prowadzony przez artystów Grusomhetens Teater przyniósł widoczne efekty w postaci, tak ważnej na scenie, świadomości pracy własnym ciałem. Dzięki projektowi udało się zatem również otworzyć na świat ten najstarszy teatr lalek w Polsce i nie chodzi mi tutaj jedynie o perspektywę współpracy międzynarodowej, lecz przekonanie o tym, że warto próbować tego, co nowe, przezwyciężać swoje lęki, uwierzyć w siebie. Czy to przypadek, że problemy, przed jakimi staje teatr, jako grupa ludzi, przypominają do złudzenia świat garmannowych rozterek?

„Dziecko-Teatr-Świat. Ponad barierami” to projekt będący nauką rozmowy, ale bez użycia słów – rozmowy poprzez medium sztuki, pomiędzy widownią a artystami, dorosłymi a dziećmi, ale również pomiędzy partnerami – polskimi i norweskimi twórcami spektaklu. Świat Garmanna to także mój świat – naprawdę warto było się o tym przekonać.

1Stian Hole, Lato Garmanna, tł. M. Skoczko. Fundacja Inicjatyw Społecznie Odpowiedzialnych 2008, s. nn.

2Stian Hole, Ulica Garmanna, tł. M. Skoczko. Fundacja Inicjatyw Społecznie Odpowiedzialnych 2009, s. nn.

 

Program małychWST 27/02/2011

Bardzo mi miło, że mogę przedstawić już Wam program małychWST, festiwalu bliskiego mojemu sercu i myśleniu o teatrze… tak jakby wymyślonemu w dużej mierze przeze mnie. Zabierajcie swoje dzieci na spektakle, oglądajcie, warsztatujcie się i koniecznie napiszcie mi jak było :)
Dobrej zabawy i cudownego czasu razem!

strona festiwalu

+ NURT GŁÓWNY

Lewis Carroll

ALICJA PO DRUGIEJ STRONIE LUSTRA

Teatr Maska, Rzeszów

reżyseria: JACEK MALINOWSKI

14.04 godz. 11.00, 17.00 | Teatr na Woli

czas trwania: 55 min. bez przerwy | od 5 lat

bilety: 25 zł/osoba

Historia Lewisa Carrolla od lat zachwyca kolejne pokolenia dzieci niezwykłą atmosferą i przedziwnymi perypetiami głównej bohaterki. Alicja udaje się w podróż do świata snu, gdzie odkrywa krainę przypominającą wielką szachownicę. Jej mieszkańcy toczą między sobą nieustanne rozgrywki. Dziewczynka podejmuje wyzwanie i zostaje pionkiem na planszy. Gra toczy się o dużą stawkę – jeśli Alicja wygra, zostanie królową. Nie jest to jednak łatwe zadanie, gdy wszystko, jak w lustrzanym odbiciu, działa na opak, a zasady, których dziewczynka nauczyła się w swoim domu, nie obowiązują. Spotykając kolejne dziwaczne figury, Alicja musi mierzyć się z absurdem i przewrotnymi pomysłami planszowych przeciwników.

Jacek Malinowski, uznawany za jednego z najciekawszych reżyserów lalkowych młodego pokolenia, proponuje dynamiczne i atrakcyjne formalnie przedstawienie, które zyskało już uznanie poza granicami kraju.

___________

Jan Brzechwa

BRZECHWA 2. SZELMOSTWA LISTA WITALISA

Teatr Polski im. Hieronima Konieczki, Bydgoszcz

reżyseria: ŁUKASZ GAJDZIS

8.04 godz. 16.00, 19.00 | Teatr Powszechny | Scena 300

czas trwania: 1 h 15 min. bez przerwy | od 7 lat

bilety: 25 zł/osoba

Sprytny, oszukujący swoich przyjaciół, lis staje się w bydgoskim spektaklu ikoną popkultury. Klasyczny tekst Brzechwy włożony został w ponowoczesną ramę teatralną. Twórcy czerpią ze współczesnego języka i tworzą zabawny, dynamiczny, ale i przewrotny spektakl, który kpi ze społeczeństwa zanurzonego w kulturze masowej. Efektowne widowisko łączy tradycję musicalu i współczesną choreografię, w której wykorzystano elementy hip-hopu i breakdance’u.

Łukasz Gajdzis to jeden z najbardziej utalentowanych młodych reżyserów teatru dziecięcego. Po sukcesie wystawionej w Bydgoszczy „Pchły Szachrajki”, sięgnął znowu po tekst Brzechwy.

_________________

Ulrich Hub

NA ARCE O ÓSMEJ

Teatr „Baj Pomorski”, Toruń

reżyseria: PAWEŁ AIGNER

11.04 godz. 14.00, 17.00 | Teatr na Woli

czas trwania: 1 h 15 min. bez przerwy | od 6 lat

bilety: 25 zł/osoba

Nadchodzi biblijny Potop, wszystkie zwierzęta próbują uciec na Arkę Noego. Chcą tam też trafić trzej przyjaciele – pingwiny. Ale na Arkę może dostać się tylko jedna para zwierząt z każdego gatunku. Co zrobić z Trzecim Pingwinem? Subtelna, poetycka i zarazem zabawna opowieść o przyjaźni, która zwycięża wszystkie przeszkody. Spektakl dotyka również tak ważnych kwestii jak ekologia czy problem obecności Boga w świecie dziecka.

Paweł Aigner jest cenionym reżyserem teatralnym średniego pokolenia. Jego spektakle dla dzieci uznawane są za realizacje intrygujące i nietypowe, wyróżniające się intelektualnym myśleniem o materii teatru oraz poważnym podejściem do dziecięcego widza. Dramat Ulricha Huba „Na Arce o ósmej” to jeden z najważniejszych współczesnych tekstów scenicznych dla dzieci, szczególnie popularny w Niemczech, Francji i Holandii.

_________________________

Marta Guśniowska

POD-GRZYBEK

Białostocki Teatr Lalek

reżyseria: KRZYSZTOF RAU

4.04 godz. 11.00, 17.00 | Teatr Powszechny | Scena 300

czas trwania: 1 h bez przerwy | od 6 lat

bilety: 25 zł/osoba

Życie Starego i Młodego Lisa upływa na rozmowach, ukrywaniu się przed Kłusownikiem i beztroskich zabawach, do czasu, gdy zdarzy się nieszczęście: Stary Lis zostanie śmiertelnie postrzelony. Młody Lis nie może pogodzić się ze śmiercią dziadka. Dzięki swojemu sprytowi razem z nim trafia do Lisiego Nieba. Podoba mu się tam tak bardzo, że nie chce już wracać na ziemię. Zachwyt trwa jednak do chwili, gdy przez dziurę w niebie widzi swój dom, przyjaciół i piękną lisicę. Historia dwóch lisów jest metaforyczną opowieścią oswajającą dzieci z trudnym tematem utraty najbliższej osoby. W zabawny i pełen ciepła sposób uczy, że na wszystko, nawet na śmierć, przychodzi w życiu właściwy czas.

Związani z Białostockim Teatrem Lalek twórcy: reżyser Krzysztof Rau, dramatopisarka Marta Guśniowska i scenograf Andrzej Dworakowski, sięgnęli po niebanalny tekst o śmierci, która wciąż jest w teatrze dla dzieci tematem tabu.

PRZEDSTAWIENIA DLA NAJNAJMŁODSZYCH WIDZÓW:

PAN SATIE

Teatr Atofri, Poznań

reżyseria BEATA BĄBLIŃSKA, MONIKA KABACIŃSKA

11.04 godz. 9.00, 11.00 | Teatr Baj

czas trwania: 35 min. bez przerwy | od 1 do 5 lat

bilety: 25 zł/rodzic + dziecko

Spokojna, melodyjna muzyka Erica Satie zabiera widzów w świat skonstruowany w całości z białego papieru. Papier staje się nie tylko materią budującą scenografię czy poszczególne rekwizyty, ale też instrumentem i partnerem do gry. Przedstawienie kryje w sobie liczne tajemnice, które dzieci rozwiązują wspólnie z aktorami.

Niezależna grupa teatralna Atofri powstała w 2008 roku w ramach Poznańskiej Fundacji Artystycznej. Swój repertuar kieruje do najmłodszych widzów w wieku od 1 do 5 lat. Zaraża ich magią teatru za pośrednictwem dźwięku, koloru, formy, ruchu, gestu. Opowiada o otaczającym świecie w sposób prosty i poetycki. Na mWST zostały zaproszone dwa przedstawienia grupy: „Pan Satie” oraz „Słoń Trąbibombi”.

___________________

SŁOŃ TRĄBIBOMBI

Teatr Atofri, Poznań

reżyseria: BEATA BĄBLIŃSKA, MONIKA KABACIŃSKA

4.04 godz. 10.00, 12.00 | Teatr Baj

czas trwania: 35 min. bez przerwy | od 1 do 5 lat

bilety: 25 zł/rodzic + dziecko

Czy żyrafa ma długą szyję? Czy krokodyle mieszkają tylko nad Nilem? Pyta tytułowy słoń, który oprowadza widzów po afrykańskim świecie. Dzieci poznają egzotyczne zwierzęta: żyrafę, kolorowe papugi, krokodyla, małpkę i węża. Inspirowane wierszami Jana Brzechwy widowisko wzbogaca rytmiczna muzyka grana na żywo w trakcie spektaklu.

Niezależna grupa teatralna Atofri powstała w 2008 roku w ramach Poznańskiej Fundacji Artystycznej. Swój repertuar kieruje do najmłodszych widzów w wieku od 1 do 5 lat. Zaraża ich magią teatru za pośrednictwem dźwięku, koloru, formy, ruchu, gestu. Opowiada o otaczającym świecie w sposób prosty i poetycki. Na mWST zostały zaproszone dwa przedstawienia grupy: „Pan Satie” oraz „Słoń Trąbibombi”.

_______________________

TY I JA

Studio Teatralne BLUM, Poznań

reżyseria: LUCYNA WINKEL, KATARZYNA PAWŁOWSKA

3.04 godz. 10.00, 12.00 | Instytut Teatralny

czas trwania: 30 min. bez przerwy | od 0 do 4 lat

bilety: 25 zł/rodzic + dziecko

Punktem wyjścia do powstania spektaklu jest podkreślenie znaczenia własnego „JA” w postrzeganiu świata, a zarazem pokazanie zależności pomiędzy własnym „JA” a napotykanymi wokół innymi osobami. Odtwarzając świat dziecięcej wrażliwości, m.in. poprzez zabawę kolorowymi piłkami, aktorki proponują teatr „pierwotny”, pełen barw, dźwięków i ruchu.

Studio Teatralne BLUM było pierwszym teatrem w Polsce, który kilka lat temu podjął ryzyko tworzenia spektakli dla najmłodszych. Swoje przedstawienia pokazywali nie tylko polskiej, ale również zagranicznej publiczności, m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Teatru i Kultury dla Najmłodszych w Bolonii.

+ REKOMENDACJE WARSZAWSKIE

wybór rekomendowanych spektakli z repertuaru stołecznych teatrów

Tove Jansson

DOLINA MUMINKÓW W LISTOPADZIE

Teatr Ochoty i Studio Teatralne Koło

reżyseria: IGOR GORZKOWSKI

10.04 godz. 12.00 | 11.04 godz. 10.00, 12.30

czas trwania: 1 h 30 min. bez przerwy | od 7 lat

Przyjaciele Muminków wpadają na chwilę do ich domku, licząc na serdeczne przyjęcie. Tymczasem okazuje się, że mieszkańcy zniknęli. Homek, Filifionka, Paszczak, Włóczykij, Mimbla i Wuj Truj będą musieli pokonać własne słabości, żeby przywołać pełną ciepła atmosferę domku Muminków.

_

Józef Ignacy Kraszewski

KWIAT PAPROCI

Teatr Baj

reżyseria: JACEK MALINOWSKI

12.04 godz 10.00 | 13.04 godz. 10.00

czas trwania: 1 h 25 min. z przerwą | od 5 lat

Jasiek postanawia odnaleźć kwiat paproci, dzięki któremu będzie mógł zrealizować marzenie o szczęściu. Czy jednak w porę zrozumie, czym ono naprawdę jest?

zerwy | od 7 lat

_________

Isaac Bashevis Singer

OPOWIADANIA DLA DZIECI

Teatr Narodowy

reżyseria: PIOTR CIEPLAK

9.04 godz. 16.00 | 10.04 godz. 16.00

czas trwania: 2 h 30 min. z przerwą | od 7 lat

Siedem baśni noblisty, w których świat fantastyczny, biblijny i klimat dawnych żydowskich miasteczek mieszają się ze sobą. Spektakl o Bogu, stworzeniu świata i wędrówce w poszukiwaniu straconego czasu.

______________

Carlo Collodi

PINOKIO

Teatr Polski

reżyseria: JAROSŁAW KILIAN

12.04 godz. 12.00 | 13.04 godz. 12.00

czas trwania: 2 h 20 min. z przerwą | od 6 lat

Historia nieposłusznego pajacyka Pinokia, którego największym marzeniem jest stać się prawdziwym chłopcem, to jednocześnie opowieść o magii teatru. Kto raz został nią dotknięty, ten zawsze będzie tu wracał.

________________

według Stiana Hole’a

ŚWIAT GARMANNA

Teatr Baj

reżyseria: EWA PIOTROWSKA

1.04 godz. 10.00 | 2.04 godz. 11.00 | 3.04 godz. 11.00 | 5.04 godz. 10.00 | 6.04 godz. 10.00 | 7.04 godz. 10.00 | 8.04 godz. 10.00

czas trwania: 1 h bez przerwy | od 6 lat

Garmanna poznajemy w chwili, kiedy zbliża się jego pierwszy dzień w szkole i kończy beztroskie dzieciństwo. W miarę dorastania chłopiec zdobywa nowe doświadczenia.

_____________________

Marta Guśniowska na motywach wiersza Joanny Papuzińskiej

TYGRYSKI

Teatr Lalka

reżyseria: Agata Biziuk

1.04 godz. 17.00 | 2.04 godz. 12.00

czas trwania: 50 min. bez przerwy | od 0 do 4 lat

Opowieść o małej dziewczynce obdarzonej wielką wyobraźnią. Spektakl odwołuje się do codzienności widzianej oczami dziecka, umacnia jego wiarę w siebie i poczucie własnej wartości.

____________________

Jakub Krofta i Marek Zákostelecký

WSZYSTKO LATA CO MA SKRZYDŁA

Teatr Guliwer

reżyseria: JAKUB KROFTA

2.04 godz. 17.30 | 3.04 godz. 11.00, 13.00 | 5.04 godz. 10.00 | 6.04 godz. 10.00 | 7.04 godz. 10.00 | 8.04 godz. 10.00

czas trwania: 1 h bez przerwy | od 3 lat

Każdy zna to uczucie smutku, kiedy kolorowy balonik urywa się ze sznurka. Bohaterowie bajki postanawiają go odnaleźć i trafiają na Planetę Zagubionych Baloników, gdzie przeżywają niezwykłe przygody.

___________________

Ireneusz Maciejewski

ZACZAROWANE WYCINANKI

Teatr Baj

reżyseria: IRENEUSZ MACIEJEWSKI

14.04 godz. 10.00 | 15.04 godz. 10.00 | 16.04 godz. 11.00 | 17.04 godz. 11.00

czas trwania: 1 h 20 min. z przerwą | od 3 lat

Swoją formą przedstawienie nawiązuje do kultury Dalekiego Wschodu. To opowieść o chłopcu, który otrzymał od złotej rybki niezwykły dar: magiczne nożyczki wycinające z papieru wszystko czego się zapragnie.

_________________

według Jana Brzechwy i innych

ZIELONE ZOO

Teatr Polonia (z repertuaru OCH-Teatru)

reżyseria: LESZEK BZDYL

9.04 godz. 11.00, 13.15

czas trwania: 1 h 30 min. z przerwą | od 3 lat

Miss Poziomka, Pan Wywoływacz i Dżelsominek zabierają publiczność do krainy humoru i wyobraźni. Dziecięcy pokój zamienia się w cyrk, cyrk w teatr, a teatr w plac zabaw pełen piosenek i wierszy.

mWST – WYDARZENIA TOWARZYSZĄCE

+ BAJOCZYTANIE |12.04 godz. 13.30, 15.00 | Teatr Baj

Dzieci spotkają się z pisarką Maliną Prześlugą, która będzie czytała swoje bajki. W trakcie lektury słuchacze poznają m.in. Mola Zbyszka i Rozczarowanego Rumaka Romualda – bohaterów tekstów Prześlugi. Spotkanie nawiązuje do tradycji rodzinnego czytania bajek. Projekt przygotowany we współpracy z Teatrem Baj w Warszawie.

czas trwania: 40 min. | od 4 do 6 lat

zapisy: mwst@instytut-teatralny.pl z dopiskiem „bajoczytanie”

wstęp wolny

+ PIOSENKI DO GRANIA NA NOSIE | Teatr Lalki i Aktora Pinokio, Łódź | 9.04 godz. 17.00 | Teatr Baj

Koncert muzyki teatralnej, na który złożą się piosenki stworzone przez kompozytora Piotra Klimka oraz autora tekstów Konrada Dworakowskiego. Utwory pochodzą ze spektakli granych w teatrach w całej Polsce: „Pinokia” z Teatru Lalki i Aktora „Pinokio” z Łodzi, „Pippi Pończoszanki” z Teatru Lalek Pleciuga w Szczecinie, „Czarnoksiężnika z Oz” z Teatru Dzieci Zagłębia w Będzinie oraz „Ach, jak cudowna jest Panama” z Teatru Maska w Rzeszowie.

czas trwania: 1 h | od 7 lat

bilety: 25 zł/osoba

+ KONCERT ZESPOŁU TIGER | 8.04 godz. 17.00 | Instytut Teatralny

Zespół rockowy założony przez uczniów IV klasy warszawskiej Szkoły Podstawowej nr 98 „DIDASKO” występował już na Świątecznym Frymarku Teatralnym w grudniu ubiegłego roku, gdzie został przyjęty z ogromnym entuzjazmem zarówno przez rówieśników, jak i najmłodsze dzieci. Ambitne aranżacje i niebanalna interpretacja gwarantują doskonałą ucztę muzyczną.

zapisy: mwst@instytut-teatralny.pl z dopiskiem ” koncert”

wstęp wolny

+ WARSZTATY WOKÓŁ SPEKTAKLI

Bezpośrednio po wybranych przedstawieniach odbywają się zabawy i działania teatralne rozwijające wyobraźnię i kreatywność dzieci. Zajęcia nawiązują do problemów poruszanych w spektaklach mWST.

Dziurawienie nieba. Teatralne zejścia, wejścia i przejścia

4.04 godz. 12.15-13.15 | Teatr Powszechny | Scena 300

Po przedstawieniu „Pod-grzybek”

od 6 lat

Jak zostać gwiazdą? Jak zostać prezydentem? Teatralny podręcznik szołmena i szołmenki

8.04 godz. 17.30-18.15 | Teatr Powszechny | Scena 300

Po przedstawieniu „Brzechwa 2. Szelmostwa Lisa Witalisa”

od 7 lat

Przymiarki do Arki! Przymierze, przyjaźń, przymierzalnia

11.04 godz. 15.30-16.30 | Teatr na Woli

Po przedstawieniu „Na Arce o ósmej”

od 6 lat

Druga strona lustra w praktyce

14.04 godz. 12.15-13.15 | Teatr na Woli

Po przedstawieniu „Alicja po drugiej stronie lustra”

od 5 lat

scenariusz i prowadzenie warsztatów: Dorota Piwowarska i Sebastian Świąder ze Stowarzyszenia Pedagogów Teatru

zapisy: mwst@instytut-teatralny.pl z dopiskiem „warsztat spektakl”

wstęp wolny

+ WARSZTATY Z HENRYKĄ KRZYWONOS-STRYCHARSKĄ | 7.04. godz. 17.00 | Instytut Teatralny

Podziel się! Warsztaty związane tematycznie z książką „Bieda. Przewodnik dla dzieci” Hanny Gill-Piątek i Henryki Krzywonos-Strycharskiej. Performatywna akcja teatralna o charakterze społecznym, która ma na celu zarówno zabawę, jak i rozmowę na poważne tematy. W trakcie spotkania dzieci będą mogły przekazać zabawki, z których wyrosły, na dziecięcy oddział onkologiczny w jednym z warszawskich szpitali. Prowadzenie: Henryka Krzywonos-Strycharska i Justyna Sobczyk ze Stowarzyszenia Pedagogów Teatru.

od 6 lat

zapisy: mwst@instytut-teatralny.pl z dopiskiem „warsztat bieda”

wstęp wolny

mWST – DLA MŁODZIEŻY I DOROSŁYCH

+ SCENA CZYTANA | Instytut Teatralny | 12.04 godz. 17.00 | 13.04 godz. 17.00 | 14.04 godz. 17.00 | Instytut Teatralny

Czytania najnowszych dramatów dla młodzieży („Derby” Piotra Bulaka, „Pacamambo” Wajdiego Mouawandy, „Szczurzysyn. Jeden akt o nienawiści” Roberta Jarosza) reżyserowane przez Waldemara Raźniaka. Po każdym z nich odbędą się dyskusje na temat oczekiwań młodych ludzi wobec teatru oraz problemów poruszanych w prezentowanych dramatach. Cykl przygotowany wspólnie z poznańskim Centrum Sztuki Dziecka specjalnie dla mWST.

czas trwania: 1 h 30 min. | od 14 do 18 lat

zapisy: mwst@instytut-teatralny.pl z dopiskiem „scena”

wstęp wolny

+ SZTURM NA SZKOŁY – POROZMAWIAJMY O BIEDZIE | 7.04 godz. 20.00 | Instytut Teatralny

Wzorem pokolenia Marca ’68 i Klubu Poszukiwaczy Sprzeczności młodzi organizatorzy chcą namówić młodzież do dyskusji o aktualnych problemach społecznych, stworzyć atmosferę intelektualnego niepokoju i zaangażowania. Spotkanie z Henryką Krzywonos-Strycharską i dr. Maciejem Gdulą będzie dotyczyło książki „Bieda. Przewodnik dla dzieci” Hanny Gill-Piątek i Henryki Krzywonos-Strycharskiej.

od 15 do 19 lat

zapisy: mwst@instytut-teatralny.pl z dopiskiem „spotkanie”

wstęp wolny

+ WARSZTATY – OTWORZYĆ TABU. TEATRALNY RECYKLING TRUDNYCH TEMATÓW | 6.04 godz. 16.00-19.00 | Instytut Teatralny

Warsztat przygotowany przez Stowarzyszenie Pedagogów Teatru, skierowany do osób pracujących na co dzień z dziećmi. Uczestnicy zajęć zapoznają się z metodami pracy, które przez improwizację i zabawę umożliwiają oswojenie trudnych tematów określanych zazwyczaj jako „nie dla dzieci”.

dla dorosłych

zapisy: mwst@instytut-teatralny.pl z dopiskiem „warsztat tabu”

wstęp wolny

+ KONFERENCJA – CIIII… TO TEMAT NIE DLA DZIECI | 6.04 godz. 10.00-15.00 | Instytut Teatralny

Konferencja dotycząca trudnych tematów w sztuce dla dzieci. Dyskusja teoretyków i praktyków poświęcona będzie rozumieniu pojęcia tabu w przedstawieniach zaproszonych na małe Warszawskie Spotkania Teatralne. Spotkanie otworzy Henryka Krzywonos-Strycharska.

prowadzenie: Katarzyna Stoparczyk

dla dorosłych

potwierdzenie udziału: mwst@instytut-teatralny.pl z dopiskiem „konferencja”

wstęp wolny

______________________________________________________

+ POLISH CHILDREN’S THEATRE SHOWCASE | 7-11.04.2011

Towarzyszące mWST spotkanie kuratorów, producentów, dyrektorów festiwali i teatrów oraz krytyków teatralnych z całego świata, na którym zaprezentowane zostanie kilkanaście najlepszych polskich spektakli dla dzieci. Wydarzeniu towarzyszyć będzie dyskusja o polskim teatrze młodego widza, połączona z prezentacją dr Marzenny Wisniewskiej na temat współczesnych nurtów estetycznych w teatrze dla dzieci oraz wypowiedzią Alicji Morawskiej-Rubczak dotycząca najnowszej dramaturgii dla dzieci i młodzieży.

________________________________________________________

+ BILETY

REZERWACJA I SPRZEDAŻ

INTERNET:

http://www.warszawskie.org, http://www.ticketonline.pl

http://www.malewarszawskie.org

KASY:

INSTYTUT TEATRALNY, ul. Jazdów 1

kasa czynna:

pon. – pt. 12.00 – 18.00

sob. 10.00 – 14.00

e-mail: bilety@warszawskie.org

kasy biletowe w kasach Bileter i Kasach Teatralnych w centrach handlowych (szczegóły na http://www.ticketonline.pl)

UWAGA! BILETY NA SPEKTAKLE REKOMENDOWANE DO NABYCIA WYŁĄCZNIE W KASACH TEATRU, W KTÓRYM DANY SPEKTAKL JEST GRANY.

Wszystkie spektakle są dostępne dla osób niepełnosprawnych ruchowo. Aby ułatwić organizację, bardzo prosimy o powiadomienie o przybyciu na spektakl wysyłając e-mail na adres: bilety@warszawskie.org

koordynacja: Agnieszka Szymańska
kurator: Alicja Morawska-Rubczak

 

Małe Warszawskie Spotkania Teatralne 02/04/2010

Trzydziesty jubileusz Warszawskich Spotkań Teatralnych świętowany jest w dosyć nieoczywisty sposób. Po raz pierwszy w programie festiwalu pojawią się przedstawienia dla dzieci i młodzieży. Małe Warszawskie Spotkania Teatralne to propozycja dla młodych widzów w wieku od kilku miesięcy do kilkunastu lat. Również dorośli nie będą zawiedzeni tą propozycją repertuarową, bo polski teatr dla dzieci nie jest artystycznym wyrzutkiem. O to przede wszystkim chodzi w tworzeniu tego nurtu festiwalowego – żeby nie spychać sztuki dla dzieci poza margines traktowanej poważnie praktyki artystycznej.

W ramach MWST pokazanych zostanie siedem spektakli różnorodnych formalnie, niekiedy naprawdę odważnych, dotykających rozmaitych problemów, również tych, które w teatrze dla dzieci pojawiają się nieczęsto. Kryterium doboru przedstawień było niebanalne budowanie relacji pomiędzy sceną a widownią, ciekawa forma artystyczna, chęć podejmowania dyskusji na ważne tematy, niepozostawanie obojętnym na problemy i wyzwania współczesności. „Dzień dobry, świnko” w reżyserii Ireneusza Maciejewskiego z Baja Pomorskiego w Toruniu to jeden z nielicznych polskich spektakli dla dzieci nienachalnie i mądrze dotykający tematyki gender. Barwna, rozegrana w technice lalek muppetowych opowieść o niełatwych i nieoczywistych relacjach międzyludzkich, przedstawiona jest w zabawny, choć niebanalny sposób. Z niezwykłym wyczuciem podchodzą do swoich widzów również twórcy „Jest królik na księżycu”, zrealizowanego przy współpracy Białostockiego Teatru Lalek i Vélo Théâtre – Apt z Francji. Spektakl staje się oniryczną podróżą do świata nocy, w którym oswajane są strachy – nie tylko te dziecięce – i, jak w rzadko którym przedstawieniu w tak niezwykły sposób realizowana jest katartyczna funkcja teatru. Oba przedstawienia przygotowane zostały z myślą o widzach nawet w wieku przedszkolnym.

Na Spotkaniach nie zabraknie także prezentacji wpisującej się w rozwijany od kilku lat w Polsce nurt teatru dla najnajmlodszych – dzieci od kilku miesięcy do trzech lat. Bardzo młoda grupa absolwentek białostockiego Wydziału Lalkarstwa, tworząca Teatr Poddańczy zaprezentuje spektakl „W szufladzie”, który z niezwykłą lekkością, stawiając na doznania sensoryczne i bliskie spotkanie widzów i aktorów, wprowadza dzieci do świata opowieści o czterech żywiołach. Na przeciwległym biegunie myślenia o widzach i scenie sytuuje się przedstawienie w reżyserii wybitnego twórcy teatru formy – François Lazaro, który w Teatrze Lalek „Banialuka” zrealizował spektakl dla młodzieży i dorosłych – „Król umiera”, o bardzo ciekawej plastycznej formie, nieprzeciętnie dobrze rozpisany na lalki i grę aktorów w planie żywym. Obok tego spektaklu, opartego na tekście wybitnego absurdysty Eugne’a Ionesco, po światową literaturę najwyższej klasy sięgnął także Teatr Figur Kraków tworząc w technice teatru cieni przedstawienie „Zapach słoni po deszczu”, na podstawie „Niewidzialnych miast” Italo Calvino.

Na Małych WST nie zabraknie również klasyki literatury dziecięcej przeczytanej we współczesny sposób – szczecińska „Pleciuga” pokaże wibrującą świetną energią aktorów i żywiołowym brzemieniem reggae i ska „Pippi Pończoszankę” Astrid Lindgren w reżyserii Konrada Dworakowskiego. Nonkonformizm Pippi, jej niekonwencjonalne pomysły i ogromna inteligencja bardzo ciekawie korespondują z charakterystyką innej bohaterki literatury dziecięcej – Pchły Szachrajki, stworzonej przez Jana Brzechwę. W przedstawieniu w reżyserii Łukasza Gajdzisa z Teatru Polskiego z Bydgoszczy, perypetie wrednej Pchły śmieszą widzów w każdym wieku. Reżyserzy obu spektakli bardzo ciekawie posługują się kodami kultury współczesnej – spektakle Dworakowskiego umiejętnie przemycają anarchizujące myślenie o świecie, natomiast Gajdzis naprawdę mądrze operuje wątkami popkulturowymi.

Na MWST zaprezentują się zarówno teatry repertuarowe, jak i alternatywne, sceny dramatyczne i lalkowe, z dużych i mniejszych miast. Repertuar MWST poszerzony został o rekomendacje warszawskie, czyli najbardziej interesujące spektakle dla młodych widzów grane w teatrach stołecznych. Tutaj również propozycje zarówno dla widzów najnajmłodszych – hit ostatnich sezonów, czyli „Tygryski” Teatru Lalka w reżyserii Agaty Biziuk, jak i dla nastolatków – budząca kontrowersje, choć doceniana przez młodzież i pedagogów „Noc Misia” Sceny Współczesnej Starej Prochoffni, w reżyserii Szymona Turkiewicza, a także propozycje z repertuaru Baja i Guliwera oraz „Alicja. Rozprawa 14/6” Teatru 21.

Obok spektakli, Małe WST tworzą wydarzenia z obszaru teorii i praktyki edukacji teatralnej. Warsztaty dla dzieci i rodziców przygotowane przez psychologów kreatywności – Dominikę i Karolinę Orłowskie, które poprowadzą je wspólnie z artystami związanymi ze sztuką dla dzieci i prezentującymi spektakle na MWST: reżyserem Łukaszem Gajdzisem, aktorami Agatą Butwiłowską i Piotrem Idziakiem oraz dramatopisarką Maliną Prześlugą. Na edukacji teatralnej skupi się również konferencja popularnonaukowa, organizowana pod hasłem: „Nieoczywistości teatru dla dzieci”, gdzie obok pedagogów, psychologów i edukatorów zabiorą głos artyści, m.in. Piotr Cieplak i Ewa Piotrowska.

Festiwalowi towarzyszyć będzie Polish Theatre For Children Showcase – organizowane po raz pierwszy w takiej formie spotkanie kuratorów, dyrektorów teatrów i festiwali oraz dziennikarzy i krytyków teatralnych z całego świata, którzy zaproszeni zostaną na pokazy spektakli i do wzięcia udziału w dyskusjach poświęconych polskiemu teatrowi dla dzieci. Goście wezmą także udział w panelu dotyczącym najnowszych sztuk dla dzieci i młodzieży, odbywającym się w Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu, połączonym z pokazem prapremierowego „Najmniejszego balu świata” Maliny Prześlugi, w reżyserii Janusza Ryl-Krystianowskiego, poznańskiego Teatru Animacji.

Małe Warszawskie Spotkania Teatralne to przegląd najciekawszych spektakli minionych sezonów, tworzonych z myślą o młodszej publiczności oraz cykl wydarzeń otwartych na aktywny udział widzów, bez względu na ich wiek. To także okazja do zaprezentowania zagranicznej publiczności, polskiego teatru młodego widza w całej jego różnorodności oraz zaproszenie do dyskusji o twórczości teatralnej dla dzieci, jako ważnym elemencie polskiego teatru w ogóle.

Więcej na www.warszawskie.org !!! Zapraszam serdecznie. Mam przyjemność być kuratorem tego festiwalu.

 

 
%d blogerów lubi to: