Alicja Rubczak

tylko teatr, nie tylko dla dzieci

Atrakcje VII Warszawskiego Pałacu Teatralnego 19/05/2010

Już 7 czerwca startuje w Warszawie bardzo ciekawy festiwal organizowany przez Teatr Lalka, z pewnością wynagrodzi on dzieciom odwołane małe WST, choć jak wiadomo – dobrych spektakli dla dzieci nigdy za wiele!

Z pewnością wielką atrakcją tegorocznego Pałacu będzie polska premiera międzynarodowego projektu Janosik. Ja planuję się rozdwoić i być jednocześnie w Warszawie i Poznaniu (w tym samym czasie trwa Scena Prezentacji).

Tutaj kilka informacji na temat tego spektaklu od organizatorów:

Jánošík Janosik Jánošík

10 maja odbyła się w Nitrze (Słowacja) premiera czesko- polsko-słowackiego projektu teatralnego, zrealizowanego przez Divadlo Drak (Hradec Králové ), Teatr Lalka (Warszawa) i Stare divadlo Karola Spišáka (Nitra). Tematem projektu jest żywot i legenda Janosika, historycznego a zarazem mitycznego zbójnika ”równającego świat”, bohatera opowiadań i pieśni ludowych z terenu Podhala i Słowacji. Międzynarodowa inscenizacja „Jánošík Janosik Jánošík” jest sceniczną opowieścią złożoną ze scen i epizodów wziętych ze spektakli o Janosiku, zrealizowanych w trzech partnerskich teatrach wiosną 2010 r. Ta nowa struktura stanowi oryginalną jakość artystyczną łączącą trzy kultury, trzy języki i trzy konwencje teatralne w jedno spójne fabularnie widowisko.

Oto czeska wycieczka szkolna wędrująca śladami tatrzańskiego zbójnika przybywa do Janosikowego parku rozrywki, gdzie każdy może odnaleźć własną prawdę o Janosiku a jego legendarny żywot przeżyć jeszcze raz. Historia harnasia opowiedziana w krótkich sekwencjach – narodziny, chrzest, dzieciństwo, pasowanie na kapitana bandy, jego zbójeckie przygody i romanse – kończy się tragiczną śmiercią na haku. Jednocześnie poznajemy trzy współczesne wcielenia największego zbójnika Tatr. Jest nim sentymentalny stary profesor ( Václav Poul ), schodząca gwiazda rocka ( Łukasz Kos ) oraz błąkający się wśród żywych duch narodowego bohatera Słowacji ( Radovan Hudec).

Od lat 10. Czas trwania spektaklu 75 min.

Autorzy scenariuszy: Jakub Krofta, Michał Walczak, Jozef Mokoš

Reżyserzy: Jakub Krofta, Łukasz Kos, Ondrej Spišák

Muzycy: Jiří Vyšohlíd, Dominik Strycharski, Eugen Gnoth

Obsada.

Teatr Drak: Ivanka Bílková, Pavel Černík, Filip Huml, Jiří Kohout, Pavla Lustyková,

Václav Poul, Redy Vávra, Milan Ždárský

Teatr Lalka: Monika Babula, Grzegorz Feluś, Roman Holc, Łukasz Kos, Mariusz Laskowski,Andrzej Perzyna, Adam Świtała, Piotr Tworek

Staré Divadlo: Radovan Hudec, Lucia Korená, Rudo Kratochvil, Miloš Kusenda,

Alena Pajtinková Katarina Petrusová, Agáta Solčianska, Roman Valkovič,

Milan Vojtela

Spektakl zaprezentowany zostanie w Warszawie dwukrotnie w ramach

VII Warszawskiego Pałacu Teatralnego w dniu 7 czerwca 2010 r.

na MAŁEJ SCENIE TEATRU STUDIO ! GODZINY spektakli :18.00 i 20.30

Tutaj program całego pałacowego festiwalu:

Divadlo Drak

Teatr Lalka

Staré Divadlo Karola Spišaka

Jánošík Janosik Jánošík

czesko-polsko-słowacki projekt teatralny

autorzy: Jakub Krofta, Michał Walczak, Jozef Mokoš

scenografowie: Marek Zákostelecký, Adam Walny, Joanna Niemirska (kostiumy), Szilárd

Boráros

reżyserzy: Jakub Krofta, Łukasz Kos, Ondrej Spišák

muzycy: Jiří Vyšohlíd, Dominik Strycharski, Eugen Gnoth

W obsadzie:

Teatr Drak: Ivanka Bílková, Pavel Černík, Filip Huml, Jiří Kohout, Pavla Lustyková,

Václav Poul, Redy Vávra, Milan Ždárský

Teatr Lalka: Monika Babula, Grzegorz Feluś, Roman Holc, Łukasz Kos, Mariusz Laskowski,

Andrzej Perzyna, Adam Świtała (gitara, elektronika), Piotr Tworek

Staré Divadlo Radovan Hudec, Lucia Korená, Rudo Kratochvil, Miloš Kusenda,

Karola Spišaka: Alena Pajtinková / Katarina Petrusová, Agáta Solčianska,

Roman Valkovič, Milan Vojtela

Premiera 10 maja 2010 r. w Nitrze (Słowacja)

Dla widzów od lat 10.

Czas trwania spektaklu 80 min.

Spektakl powstał w ramach czesko- polsko-słowackiego projektu teatralnego, zrealizowanego przez Divadlo Drak (Hradec Králové), Teatr Lalka (Warszawa) i Stare divadlo Karola Spišáka (Nitra). Tematem projektu jest żywot i legenda Janosika, historycznego a zarazem mitycznego zbójnika ”równającego świat”, bohatera opowiadań i pieśni ludowych z terenu Podhala i Słowacji. Międzynarodowa inscenizacja „Jánošík Janosik Jánošík” jest sceniczną opowieścią złożoną ze scen i epizodów wziętych ze spektakli o Janosiku, zrealizowanych w trzech partnerskich teatrach wiosną 2010 r. Ta nowa struktura stanowi oryginalną jakość artystyczną łączącą trzy kultury, trzy języki i trzy konwencje teatralne w jedno spójne fabularnie widowisko.

Oto czeska wycieczka szkolna wędrująca śladami tatrzańskiego zbójnika przybywa do Janosikowego parku rozrywki, gdzie każdy może odnaleźć własną prawdę o Janosiku a jego legendarny żywot przeżyć jeszcze raz. Historia harnasia opowiedziana w krótkich sekwencjach – narodziny, chrzest, dzieciństwo, pasowanie na kapitana bandy, jego zbójeckie przygody i romanse – kończy się tragiczną śmiercią na haku. Jednocześnie poznajemy trzy współczesne wcielenia największego zbójnika Tatr. Jest nim sentymentalny stary profesor (Václav Poul), schodząca gwiazda rocka (Łukasz Kos) oraz błąkający się wśród żywych duch narodowego bohatera Słowacji (Radovan Hudec).

Staré Divadlo Karola Spišaka w Nitrze (Słowacja)

H.Ch. Andersen

Calineczka

(Palculienka)

libretto Ivan Martinka, Jana Šturdiková

dramaturgia Jana Šturdiková

reżyseria Ivan Martinka

scenografia i kostiumy Eva Farkašová

lalki Martina Fintorová

muzyka Andrej Kalinka

obsada:

Calineczka Lucia Korena

oraz

Katarína Petrusová, Rudo Kratochvíl, Marian Andrísek, Ivan Martinka (gość)

premiera 7 maja 2009

Dla widzów od lat 5.

Czas trwania spektaklu: 50 min.

Dominantą spektaklu jest lalka i jej animacja. Lalka w inscenizacji Ivana Martinki otrzymała status teatralnej postaci, co w dzisiejszym słowackim teatrze jest rzadkością. Reżyser komunikuje się z widownią stosując ekspresję środków pozasłownych. Historia małej dziewczynki Calineczki została zawarta w pozbawionej słów „wizualnej opowieści” opartej na animacji, muzyce i choreografii. Autorzy spektaklu przedstawili baśń Andersena jako poetycką, fantastyczną podróż Calineczki, która staje się dla niej drogą poznawania świata.

Ida Hledíková-Polívková, IS theatre.sk

Nagroda Grand Prix za najlepsze przedstawienie dla dzieci przyznana przez jury dziecięce na XVI Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Lalek Spotkania

Nagroda główna za spektakl „Calineczka”

Nagroda dla Evy Farkašovej za scenografię

Nagroda Jana Wilkowskiego przyznana przez Związek Artystów Scen Polskich

na XVI Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Lalek Spotkania w Toruniu

Grupa Coincidentia

Murdas. Bajka

według opowiadania Stanisława Lema „Bajka o Królu Murdasie”

teksty piosenek: Aneta Wróbel, Adam Wojtyszko

reżyseria Paweł Aigner

scenografia Pavel Hubička

muzyka Robert Jurćo

asystent reżysera Robert Jarosz

obsada:

Król Murdas Paweł Chomczyk

Błazen Dagmara Sowa

Mędrzec Robert Jurćo

premiera 1 września 2007

spektakl powstał w koprodukcji z Białostockim Teatrem Lalek

Dla widzów od lat 10.

Wybiła godzina ścina się rodzina…

…po dobrym królu Heliksandrze wstąpił na tron jego syn MURDAS… samotny, zapatrzony w siebie, wietrzący wszędzie spisek, pyszny, żądny władzy, tchórzliwy… dążył do władzy absolutnej, aby nikt i nic nie mogło zagrozić jego majestatowi… jego JA rozrosło się na całe państwo… był wszędzie jednocześnie… nikt i nic nie mogło zagrozić jego majestatowi … nikt i nic oprócz jego JA …samotnego, zapatrzonego w siebie, wietrzącego wszędzie spisek, pysznego, żądnego władzy, tchórzliwego…

http://www.grupacoincidentia.pl

Spisek w rozkwicie, siatka podejrzeń, zapętlone fakty i omamy? Od czegóż są folie, szelestem budzące panikę i kłęby kabli. Rozpinane – w trakcie spektaklu – metr po metrze, podwieszane pod sufitem, świetnie ilustrują fobie króla i pogłębiającą się paranoję. Scenografia Pavla Hubički odwołuje się do plastycznego teatru. W przypadku „Murdasa” kontekst państwa podejrzeń buduje cała familia rozmaitych przedmiotów, które w pewnym momencie też jasno wskazują, jak – marnie – skończy opętany władca.(…) W spektaklu plotą się rozmaite gatunki sceniczne. Ma klimat burleski, kabaretu spod znaku czarnego humoru.

Monika Żmijewska „Gazeta Wyborcza”

Nagroda za kreację aktorską dla Pawła Chomczyka na XXI Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Walizka w Łomży (2008)

Nagroda dla Roberta Jurćo za wykonanie muzyki do spektaklu na 24 Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu (2009)

Grand Prix nagroda prezydenta miasta Poznania dla Pawła Chomczyka za rolę Króla Murdasa

Nagroda aktorska dla Pawła Chomczyka za rolę Króla Murdasa

Nagroda aktorska dla Dagmary Sowy za rolę Błazna

Nagroda dla Roberta Jurćo za zagranie muzyki i muzykę w spektaklu „Murdas. Bajka”

na IV Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Współczesnych dla Dzieci i Młodzieży Kon – teksty w Poznaniu (2009)

Nagroda jury młodzieżowego dla Pavla Hubički za scenografię do spektaklu”Murdas Bajka” na IV Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Współczesnych Kon –teksty w Poznaniu (2009)

Fundacja Otwarty Teatr

Katarzyna Kotowska

Okno

w scenariuszu wykorzystano motywy z „Poczty” Rabindranata Tagore

oraz fragmenty wypowiedzi dzieci

reżyseria Roman Holc

scenografia Katarzyna Kotowska

muzyka Łukasz Chmiel

obsada:

Beata Perzyna, Roman Holc

oraz Aneta Dylęgowska, Agnieszka Gryszkiewicz, Zeinab Hashmat, Jan Hilcher,

Aleksandra Iwanowska, Anna Iwanowska, Klaudia Jadczak, Marcin Kaim,

Karolina Kamrowska, Karolina Klim, Agnieszka Klimowska, Julia Koziorek,

Piotr Krzesiński, Kamil Lewandowski, Marcin Olszewski, Katarzyna Pakulska,

Agnieszka Popiel, Paulina Siemikowska, Joanna Tobjasz, Patryk Tobjasz,

Kamil Zajkowski, Renata Zemczak

premiera 10 maja 2009 w Teatrze Lalka

Dla widzów od lat 10

Czas trwania spektaklu: 60 min.

Okno” powstawało na warsztatach i próbach prowadzonych systematycznie przez ostatni rok z wychowankami domów dziecka i innych placówek opiekuńczych.

Historia, która opowiadamy, mogła się wydarzyć w każdym mieście. Czy umiemy odróżniać wartości prawdziwe od pozornych? Czy dajemy się zwieść chęci osiągnięcia sukcesu, odpychając innych? Czy Burmistrz, chcąc przypodobać się Niezwykłemu Gościowi, słusznie uważa się za lepszego od Żebraka i Dziwnej Sprzątaczki? Czy uważnie przyglądamy się napotykanym ludziom i czy potrafimy w zwykłym człowieku rozpoznać Oczekiwanego Gościa?

Katarzyna Kotowska, www.teatrlalka.waw.pl

Białostocki Teatr Lalek

Jest królik na księżycu

spektakl przygotowany we współpracy z Vélo Théâtre – Apt (Francja)

koncepcja, scenariusz i realizacja spektaklu

Tania Castaing, Francesca Bettini, Charlot Lemoine

współpraca Maria Żynel

przekład Marek Waszkiel

obsada:

Strach Alicja Bach

Alfred, zwany też Rybakiem Iwona Szczęsna

Thomas Snout Zbigniew Litwińczuk

Momo, odbicie Snouta, jego cień Krzysztof Pilat

premiera 19 maja 2007

Dla widzów od lat 4.

Czas trwania spektaklu: 70 min.

Spektakl zrealizowany ze wsparciem Ambasady Francji w Polsce

Dawno, dawno temu, pewnej mrocznej nocy narodził się Thomas Snout. Od tamtej pory kolekcjonuje noce, chwytając je gołymi rękami, co nie jest łatwym zadaniem, ponieważ ciemność jest czarna, brudzi i zostawia plamy. Zajęcie to jest także niebezpieczne, gdyż – podobnie jak ryby w morzu – w mrokach nocy żyją przeróżne strachy.

Przez lata Thomas Snout zgromadził 3845 nocy, większych i mniejszych, rozświetlonych księżycem bądź bezksiężycowych, rozgwieżdżonych i pozbawionych gwiazd, swych własnych nocy, nocy należących do innych oraz mu wypożyczonych…

Spektakl przeznaczony jest dla najmłodszych widzów. Jego twórcy z niezwykłą troską o delikatność i wrażliwość psychiki dziecka starają się oswoić je z problemem strachu, ciemnością i tajemnicą nocy.

Taka dziwaczna bajka to wyzwanie zarówno dla aktorów, jak i widzów przyzwyczajonych do prostych, gładkich fabułek. W sposób zabawny próbuje zmierzyć się z tematem wcale niezabawnym: dziecięcymi lękami, które bywają lekceważone. Surrealistyczna układanka i rekonstrukcja w wykonaniu pana Snauta ma głębszy sens: jest wstępem do porządkowania świata i oswajania tego, co niemiłe. A to najlepszy sposób na lęki: nieprzyjemne oswojone staje się wszak mniej nieprzyjemne.

Monika Żmijewska, „Gazeta Wyborcza”, 21.05.2007

Nagroda ”Worek na kota” przyznana przez jury festiwalowego

Wyróżnienie jury dziecięcego za spektakl „Jest królik na księżycu”

na XII Międzynarodowym Festiwalu Teatrów dla Dzieci i Młodzieży „KORCZAK 2008”

Nagroda za spektakl „Jest królik na księżycu”

na 24 Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu (2009)

Teatr Baj Pomorski

Tadeusz Słobodzianek

Jaskółeczka

reżyseria Zbigniew Lisowski

scenografia Pavel Hubička

muzyka Piotr Nazaruk

teksty piosenek Wojciech Szelachowski

choreografia Władysław Janicki

obsada:

Jutrzenka, Jaskółeczka Edyta Łukaszewicz-Lisowska

Czas Jacek Pysiak

Wiatr, Kot Mariusz Wójtowicz

Gracja Eufrozyna (Radosna) Marta Parfieniuk-Białowicz

Gracja Talia (Kwitnąca) Edyta Soboczyńska

Gracja Aglaja (Jaśniejąca) Dominika Miękus

Zegar Anna K.Chudek

Ojciec Jaskółeczki Barbara Rogalska

Słowik Piotr B. Dąbrowski

Krowa Agnieszka Niezgoda

Sowa, Żmija Grażyna Rutkowska-Kusa

Papuga Andrzej Korkuz

Gołąb Krzysztof Grzęda

Premiera: 21 listopada 2009

Premiera zrealizowana w ramach projektu „Latający Festiwal – Rodzina i dziecko we współczesnej Europie” przy wsparciu finansowym Komisji Europejskiej.

Spektakl dla dzieci od lat 8.

Czas trwania spektaklu 75 min.

Współczesna bajka Tadeusza Słobodzianka powstała z inspiracji argentyńską baśnią o miłości niemożliwej, która nieoczekiwanie połączyła istoty będące w naturze wrogami – jaskółkę i kota. Wiatr opowiada te historię Jutrzence, którą kocha, i jej ojcu, Czasowi, który nie akceptuje ich miłości. Spór o miłość i jej prawa przekształca się w inscenizację opowieści o jaskółce i kocie. Czy rzeczywiście taka miłość jest możliwa? Metaforą skomplikowanych relacji uczuciowych, niejednoznacznej oceny zachowań bohaterów jest konstrukcja świata scenicznego jako labiryntu. W przedstawieniu plan aktorski współistnieje z planem lalkowym i inspirowaną surrealizmem plastyką teatralną. Jaskółeczka stawia młodym widzom współczesne pytania o porządek świata, prawa natury i prawa uczuć, o zasady oceniania innych, sprzyja refleksji na temat granic i wolności wyboru.

Jednym z największych atutów toruńskiego spektaklu jest scenografia Pavla Hubički, który w budowaniu przestrzeni sięgnął do konwencji surrealistycznej, inspirując się przede wszystkim twórczością Salvatore Dalego. Sposób rozwiązań scenograficznych na pewno zmienia optykę spojrzenia na te poetycka opowieść, dodaje jej znaczeń i symbolicznych treści. Dostarcza widzom niezapomnianych wrażeń estetycznych.

Wiesław Kowalski, http://www.teatr.dlawas.com

Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki

Marta Guśniowska

O mniejszych braciszkach św. Franciszka

reżyseria Petr Nosálek

scenografia Eva Farkašová

muzyka Piotr Krzysztof Klimek

obsada:

Żmija, Krowa, Kaczka, Mucha, Krecik, Wieśniaczka, Maryja Anna Jarota

Kaczka, Kura, Mucha, Św. Klara Dorota Nowak

Św. Franciszek, Pies Krzysztof Jarota

Św. Franciszek, Osioł, Wieśniak II Andrzej Mikosza

Sułtan, Wilk, Kret, Komar, Kaczka, Kozioł, Wieśniak I Tomasz Szczygielski

prapremiera 8 lutego 2009 r.

Dla widzów od lat 5.

Czas trwania spektaklu: 55 min.

Urocza, pełna humoru sztuka Marty Guśniowskiej opowiada o przygodach św. Franciszka, który wędrując po świecie uczy jak być dobrym i szczęśliwym. Św. Franciszek naśladując Chrystusa w jego ubóstwie i miłosierdziu, godzi zwaśnionych, pociesza smutnych i rozbawia ponurych.

http://czasdzieci.pl/

Jej tekst to znakomicie napisana, mądra i pełna błyskotliwego humoru opowieść skrojona na miarę małego i dużego widza. Franciszek potrafi zaprzyjaźnić się z pożerającym wszystkich Wilkiem, nauczyć radości z latania gderliwe Kaczki, pogodzić kłócącego się z Wieśniakiem Osła czy w końcu polubić nawet natrętne, bzyczące Muchy i boleśnie gryzącego Komara. Wie, że wszystkie Boże stworzenia potrzebne są na świecie i składają się na jego piękno.

Aleksandra Konopko, „Gazeta Wyborcza”

Zarówno tekst Guśniowskiej, jak i reżyseria Nosálka pozbawione są zbędnego kaznodziejstwa i nudnego moralizatorstwa, a idea franciszkanizmu w prosty i bardzo humorystyczny sposób została przełożona na język sześciolatka.

Monika Leonowicz, http://www.e-teatr.pl

Nagroda za spektakl „O mniejszych braciszkach św. Franciszka”

Nagroda dla Petra Nosálka za reżyserię

Nagroda dla Piotra Krzysztofa Klimka za muzykę

Nagroda dla Evy Farkašovej za scenografię

Wyróżnienie aktorskie dla Tomasza Szczygielskiego za role w przedstawieniu

na 24 Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu (2009)

Wyróżnienie dla Marty Guśniowskiej za tekst

Wyróżnienie dla Evy Farkašovej za scenografię

Wyróżnienie dla Tomasza Szczygielskiego za grę aktorską

w XV Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej

Dyplom Specjalny za rozegranie spektaklu w założeniu retrospektywnym oraz za umiejętność nawiązania interakcji z najmłodszymi widzami

na 4. Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Współczesnych dla Dzieci i Młodzieży KON-TEKSTY w Poznaniu (2009)

Teatr Lalka

Janosik. Naprawdę prawdziwa historia

reżyseria Łukasz Kos

scenografia Adam Walny

kostiumy Joanna Niemirska

muzyka Dominik Strycharski

choreografia Jarosław Staniek

asystent reżysera Mirosława Płońska-Bartsch

obsada:

Łowca Mariusz Laskowski

Janosik Łukasz Kos

Murgrabia Piotr Tworek

Biskup Andrzej Perzyna

Ciupaga Monika Babula

Barany Monika Babula, Grzegorz Feluś, Roman Holc, Andrzej Perzyna, Piotr Tworek

Chrystus Roman Holc

Niedźwiedź Piotr Tworek

Zbóje Grzegorz Feluś, Roman Holc, Andrzej Perzyna, Piotr Tworek

premiera 25 marca 2010

Dla widzów od lat 10.

Czas trwania spektaklu 75 min.

Janosik. Naprawdę prawdziwa historia” w Teatrze Lalka w Warszawie to wariacja opowieści o słynnym rozbójniku, który odbierał bogatym i rozdawał biednym, napisana przez Michała Walczaka. (…) Odwieczna walka dobra ze złem ukazana jest właśnie w potyczkach zbójów z ogólnie szanowanymi panami, którzy twardą ręką rządzą ciemnym ludem. Dzięki takiemu zderzeniu okazuje się, że dobro wcale nie jest domeną tych, którzy w obiegowej opinii uchodzą za nieskazitelnych i szanowanych obywateli. Nawet dobrotliwy Pan Jezus, patrząc na ich postępowanie, ucieka z krzyża. Odchodzenie od schematów zdaje się największym atutem tego spektaklu. Szczególnie dla młodych widzów staje się on szkołą krytycznego patrzenia na rzeczywistość.

Paweł Sztarbowski, www.emetro.pl

Janosik” Walczaka i Kosa jest dwuznaczny, łobuzerski i niepedagogiczny. To także bezpretensjonalna konfrontacja peerelowskiej wersji mitu o tatrzańskim zbójniku z popkulturowym wyobrażeniem superbohatera. Nie ma zmiłuj. Dziś na tamtego „Janosika” patrzymy okiem wielbicieli „Shreka” i „Twin Peaks”. Dlatego to nie jest już ta sama historia. I co się dziwić, że Walczak napisał swoją wersję jego przygód tak jak w Hollywood piszą scenariusze filmy typu „crossover”, czyli krzyżówek gatunkowych. Oto zderzamy ze sobą dwa światy i mity, doprowadzamy do pojedynku superbohaterów albo superpotworów: Freddy Krueger kontra Janson, Alien vs. Predator.

Łukasz Drewniak „Dziennik”, z dnia 26.04.2010

Reklamy
 

Małe Warszawskie Spotkania Teatralne 02/04/2010

Trzydziesty jubileusz Warszawskich Spotkań Teatralnych świętowany jest w dosyć nieoczywisty sposób. Po raz pierwszy w programie festiwalu pojawią się przedstawienia dla dzieci i młodzieży. Małe Warszawskie Spotkania Teatralne to propozycja dla młodych widzów w wieku od kilku miesięcy do kilkunastu lat. Również dorośli nie będą zawiedzeni tą propozycją repertuarową, bo polski teatr dla dzieci nie jest artystycznym wyrzutkiem. O to przede wszystkim chodzi w tworzeniu tego nurtu festiwalowego – żeby nie spychać sztuki dla dzieci poza margines traktowanej poważnie praktyki artystycznej.

W ramach MWST pokazanych zostanie siedem spektakli różnorodnych formalnie, niekiedy naprawdę odważnych, dotykających rozmaitych problemów, również tych, które w teatrze dla dzieci pojawiają się nieczęsto. Kryterium doboru przedstawień było niebanalne budowanie relacji pomiędzy sceną a widownią, ciekawa forma artystyczna, chęć podejmowania dyskusji na ważne tematy, niepozostawanie obojętnym na problemy i wyzwania współczesności. „Dzień dobry, świnko” w reżyserii Ireneusza Maciejewskiego z Baja Pomorskiego w Toruniu to jeden z nielicznych polskich spektakli dla dzieci nienachalnie i mądrze dotykający tematyki gender. Barwna, rozegrana w technice lalek muppetowych opowieść o niełatwych i nieoczywistych relacjach międzyludzkich, przedstawiona jest w zabawny, choć niebanalny sposób. Z niezwykłym wyczuciem podchodzą do swoich widzów również twórcy „Jest królik na księżycu”, zrealizowanego przy współpracy Białostockiego Teatru Lalek i Vélo Théâtre – Apt z Francji. Spektakl staje się oniryczną podróżą do świata nocy, w którym oswajane są strachy – nie tylko te dziecięce – i, jak w rzadko którym przedstawieniu w tak niezwykły sposób realizowana jest katartyczna funkcja teatru. Oba przedstawienia przygotowane zostały z myślą o widzach nawet w wieku przedszkolnym.

Na Spotkaniach nie zabraknie także prezentacji wpisującej się w rozwijany od kilku lat w Polsce nurt teatru dla najnajmlodszych – dzieci od kilku miesięcy do trzech lat. Bardzo młoda grupa absolwentek białostockiego Wydziału Lalkarstwa, tworząca Teatr Poddańczy zaprezentuje spektakl „W szufladzie”, który z niezwykłą lekkością, stawiając na doznania sensoryczne i bliskie spotkanie widzów i aktorów, wprowadza dzieci do świata opowieści o czterech żywiołach. Na przeciwległym biegunie myślenia o widzach i scenie sytuuje się przedstawienie w reżyserii wybitnego twórcy teatru formy – François Lazaro, który w Teatrze Lalek „Banialuka” zrealizował spektakl dla młodzieży i dorosłych – „Król umiera”, o bardzo ciekawej plastycznej formie, nieprzeciętnie dobrze rozpisany na lalki i grę aktorów w planie żywym. Obok tego spektaklu, opartego na tekście wybitnego absurdysty Eugne’a Ionesco, po światową literaturę najwyższej klasy sięgnął także Teatr Figur Kraków tworząc w technice teatru cieni przedstawienie „Zapach słoni po deszczu”, na podstawie „Niewidzialnych miast” Italo Calvino.

Na Małych WST nie zabraknie również klasyki literatury dziecięcej przeczytanej we współczesny sposób – szczecińska „Pleciuga” pokaże wibrującą świetną energią aktorów i żywiołowym brzemieniem reggae i ska „Pippi Pończoszankę” Astrid Lindgren w reżyserii Konrada Dworakowskiego. Nonkonformizm Pippi, jej niekonwencjonalne pomysły i ogromna inteligencja bardzo ciekawie korespondują z charakterystyką innej bohaterki literatury dziecięcej – Pchły Szachrajki, stworzonej przez Jana Brzechwę. W przedstawieniu w reżyserii Łukasza Gajdzisa z Teatru Polskiego z Bydgoszczy, perypetie wrednej Pchły śmieszą widzów w każdym wieku. Reżyserzy obu spektakli bardzo ciekawie posługują się kodami kultury współczesnej – spektakle Dworakowskiego umiejętnie przemycają anarchizujące myślenie o świecie, natomiast Gajdzis naprawdę mądrze operuje wątkami popkulturowymi.

Na MWST zaprezentują się zarówno teatry repertuarowe, jak i alternatywne, sceny dramatyczne i lalkowe, z dużych i mniejszych miast. Repertuar MWST poszerzony został o rekomendacje warszawskie, czyli najbardziej interesujące spektakle dla młodych widzów grane w teatrach stołecznych. Tutaj również propozycje zarówno dla widzów najnajmłodszych – hit ostatnich sezonów, czyli „Tygryski” Teatru Lalka w reżyserii Agaty Biziuk, jak i dla nastolatków – budząca kontrowersje, choć doceniana przez młodzież i pedagogów „Noc Misia” Sceny Współczesnej Starej Prochoffni, w reżyserii Szymona Turkiewicza, a także propozycje z repertuaru Baja i Guliwera oraz „Alicja. Rozprawa 14/6” Teatru 21.

Obok spektakli, Małe WST tworzą wydarzenia z obszaru teorii i praktyki edukacji teatralnej. Warsztaty dla dzieci i rodziców przygotowane przez psychologów kreatywności – Dominikę i Karolinę Orłowskie, które poprowadzą je wspólnie z artystami związanymi ze sztuką dla dzieci i prezentującymi spektakle na MWST: reżyserem Łukaszem Gajdzisem, aktorami Agatą Butwiłowską i Piotrem Idziakiem oraz dramatopisarką Maliną Prześlugą. Na edukacji teatralnej skupi się również konferencja popularnonaukowa, organizowana pod hasłem: „Nieoczywistości teatru dla dzieci”, gdzie obok pedagogów, psychologów i edukatorów zabiorą głos artyści, m.in. Piotr Cieplak i Ewa Piotrowska.

Festiwalowi towarzyszyć będzie Polish Theatre For Children Showcase – organizowane po raz pierwszy w takiej formie spotkanie kuratorów, dyrektorów teatrów i festiwali oraz dziennikarzy i krytyków teatralnych z całego świata, którzy zaproszeni zostaną na pokazy spektakli i do wzięcia udziału w dyskusjach poświęconych polskiemu teatrowi dla dzieci. Goście wezmą także udział w panelu dotyczącym najnowszych sztuk dla dzieci i młodzieży, odbywającym się w Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu, połączonym z pokazem prapremierowego „Najmniejszego balu świata” Maliny Prześlugi, w reżyserii Janusza Ryl-Krystianowskiego, poznańskiego Teatru Animacji.

Małe Warszawskie Spotkania Teatralne to przegląd najciekawszych spektakli minionych sezonów, tworzonych z myślą o młodszej publiczności oraz cykl wydarzeń otwartych na aktywny udział widzów, bez względu na ich wiek. To także okazja do zaprezentowania zagranicznej publiczności, polskiego teatru młodego widza w całej jego różnorodności oraz zaproszenie do dyskusji o twórczości teatralnej dla dzieci, jako ważnym elemencie polskiego teatru w ogóle.

Więcej na www.warszawskie.org !!! Zapraszam serdecznie. Mam przyjemność być kuratorem tego festiwalu.

 

 
%d blogerów lubi to: