Alicja Rubczak

tylko teatr, nie tylko dla dzieci

Po mWST słów kilka 21/04/2012

Mnie nie wypada pisać o tym, co wspólnie z 3 koleżankami z Instytutu Teatralnego, a zarazem z rady programowej Małych Warszawskich Spotkań Teatralnych, postanowiłyśmy zaprosić do Warszawy.

Nagadałam się o tym, czasem mądrzej, czasem gupiej w różnych mediach, ale przede wszystkim chciałam, bardzo chciałam, żeby te spektakle, w takim właśnie zestawie zobaczyła publiczność – ta dziecięca z rodzicami. Ukochania moje – czyli szwedzkie „AB3” i równie totalnie odjechane i abstrakcyjne „Grajkółko” spotkały się z różnymi opiniami, zwłaszcza ten pierwszy spektakl. Bo dziwny, mroczny, zbyt abstrakcyjny, jak „2 Program Polskiego Radia”… nie dla dzieci? Nie dla polskich dzieci? Zdecydowanie dla nich, bo piękny, doskonale przygotowany, tajemniczy, no i kto powiedział, że dzieci nie powinny w teatrze się bać… strach to też emocja, naprawdę piękna i ważna. Nie kastrujmy teatru dla dzieci z doświadczeń tego, co trudne. Bójmy się złego teatru, tandety, braku profesjonalizmu i robienia z dzieci głupków. Ale ufajmy ich wyobraźni, indywidualności… Przekonałam się w tym roku, że teatr dla dorosłych ma prawo budzić różne emocje w widzach, może być 100 odbiorców i każdy napisze swoje wrażenia na blogu, w gazecie, opowie w radiu, uargumentuje dlaczego jest na tak, a dlaczego na nie… A my dorośli tak szybko wydajemy opinie, że TO NIE JEST DLA DZIECI, bo grupie 5 maluchów, która siedziała obok nas się nie podobało, a nasz syn tego nie zrozumiał… Czy mówimy TO NIE DLA DOROSŁYCH, kiedy wychodzimy kompletnie zniesmaczeni lub absolutnie nie mamy pojęcia o czym było przedstawienie?

Naprawdę ufajmy dzieciakom i przyglądajmy się im, bo też mają gust, też mają swoje potrzeby estetyczne i też lubią teatr różnorodny.

Bacznie czytałam wszystkie poMałoWSTowe relacje, ta mnie powaliła trafnością, świetnym piórem, uchwyceniem konkretu i otwartością.

Czytajcie:

OCZY, WIŚCIE!

Reklamy
 

3 Responses to “Po mWST słów kilka”

  1. Zorro 009 Says:

    Dzięki, także za ciekawy wybór repertuaru. Ja za to mam nadzieję, że mWST będą miały długi żywot. Nawet, jeśli nie będę się mogła oprzeć chęci skrytykowania. Pozdrawiam, Monika Obuchow vel Pani Zorro

    • Alicja Morawska-Rubczak Says:

      Mnie tym bardziej cieszy fakt, że nasz festiwal nie był idealny. Naprawdę fantastycznie, że pojawiają się rozmaite opinie na temat repertuaru, to znaczy, że jest o czym gadać i o co się spierać. Mam nadzieję, że spotkamy się za rok w Warszawie, a ja zachęcam też do odwiedzania Poznania, bo staramy się sprowadzać tam więcej takich kosmitów jak Szwedzi z AB3.

  2. Pani Zorro Says:

    Dzięki, przede wszystkim za ciekawy przegląd. Mam nadzieję, że mWST wypracuje sobie długą historię i jeszcze nie raz będę mogła ”blank-głupia” obejrzeć to, co przygotowuje się w teatrze z myślą o dzieciach, a potem ”sobie skrytykować”, jeśli najdzie mnie taka potrzeba. Pozdrawiam, Monika Obuchow vel Pani Zorro


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s