Alicja Rubczak

tylko teatr, nie tylko dla dzieci

Małe Warszawskie Spotkania Teatralne 02/04/2010

Trzydziesty jubileusz Warszawskich Spotkań Teatralnych świętowany jest w dosyć nieoczywisty sposób. Po raz pierwszy w programie festiwalu pojawią się przedstawienia dla dzieci i młodzieży. Małe Warszawskie Spotkania Teatralne to propozycja dla młodych widzów w wieku od kilku miesięcy do kilkunastu lat. Również dorośli nie będą zawiedzeni tą propozycją repertuarową, bo polski teatr dla dzieci nie jest artystycznym wyrzutkiem. O to przede wszystkim chodzi w tworzeniu tego nurtu festiwalowego – żeby nie spychać sztuki dla dzieci poza margines traktowanej poważnie praktyki artystycznej.

W ramach MWST pokazanych zostanie siedem spektakli różnorodnych formalnie, niekiedy naprawdę odważnych, dotykających rozmaitych problemów, również tych, które w teatrze dla dzieci pojawiają się nieczęsto. Kryterium doboru przedstawień było niebanalne budowanie relacji pomiędzy sceną a widownią, ciekawa forma artystyczna, chęć podejmowania dyskusji na ważne tematy, niepozostawanie obojętnym na problemy i wyzwania współczesności. „Dzień dobry, świnko” w reżyserii Ireneusza Maciejewskiego z Baja Pomorskiego w Toruniu to jeden z nielicznych polskich spektakli dla dzieci nienachalnie i mądrze dotykający tematyki gender. Barwna, rozegrana w technice lalek muppetowych opowieść o niełatwych i nieoczywistych relacjach międzyludzkich, przedstawiona jest w zabawny, choć niebanalny sposób. Z niezwykłym wyczuciem podchodzą do swoich widzów również twórcy „Jest królik na księżycu”, zrealizowanego przy współpracy Białostockiego Teatru Lalek i Vélo Théâtre – Apt z Francji. Spektakl staje się oniryczną podróżą do świata nocy, w którym oswajane są strachy – nie tylko te dziecięce – i, jak w rzadko którym przedstawieniu w tak niezwykły sposób realizowana jest katartyczna funkcja teatru. Oba przedstawienia przygotowane zostały z myślą o widzach nawet w wieku przedszkolnym.

Na Spotkaniach nie zabraknie także prezentacji wpisującej się w rozwijany od kilku lat w Polsce nurt teatru dla najnajmlodszych – dzieci od kilku miesięcy do trzech lat. Bardzo młoda grupa absolwentek białostockiego Wydziału Lalkarstwa, tworząca Teatr Poddańczy zaprezentuje spektakl „W szufladzie”, który z niezwykłą lekkością, stawiając na doznania sensoryczne i bliskie spotkanie widzów i aktorów, wprowadza dzieci do świata opowieści o czterech żywiołach. Na przeciwległym biegunie myślenia o widzach i scenie sytuuje się przedstawienie w reżyserii wybitnego twórcy teatru formy – François Lazaro, który w Teatrze Lalek „Banialuka” zrealizował spektakl dla młodzieży i dorosłych – „Król umiera”, o bardzo ciekawej plastycznej formie, nieprzeciętnie dobrze rozpisany na lalki i grę aktorów w planie żywym. Obok tego spektaklu, opartego na tekście wybitnego absurdysty Eugne’a Ionesco, po światową literaturę najwyższej klasy sięgnął także Teatr Figur Kraków tworząc w technice teatru cieni przedstawienie „Zapach słoni po deszczu”, na podstawie „Niewidzialnych miast” Italo Calvino.

Na Małych WST nie zabraknie również klasyki literatury dziecięcej przeczytanej we współczesny sposób – szczecińska „Pleciuga” pokaże wibrującą świetną energią aktorów i żywiołowym brzemieniem reggae i ska „Pippi Pończoszankę” Astrid Lindgren w reżyserii Konrada Dworakowskiego. Nonkonformizm Pippi, jej niekonwencjonalne pomysły i ogromna inteligencja bardzo ciekawie korespondują z charakterystyką innej bohaterki literatury dziecięcej – Pchły Szachrajki, stworzonej przez Jana Brzechwę. W przedstawieniu w reżyserii Łukasza Gajdzisa z Teatru Polskiego z Bydgoszczy, perypetie wrednej Pchły śmieszą widzów w każdym wieku. Reżyserzy obu spektakli bardzo ciekawie posługują się kodami kultury współczesnej – spektakle Dworakowskiego umiejętnie przemycają anarchizujące myślenie o świecie, natomiast Gajdzis naprawdę mądrze operuje wątkami popkulturowymi.

Na MWST zaprezentują się zarówno teatry repertuarowe, jak i alternatywne, sceny dramatyczne i lalkowe, z dużych i mniejszych miast. Repertuar MWST poszerzony został o rekomendacje warszawskie, czyli najbardziej interesujące spektakle dla młodych widzów grane w teatrach stołecznych. Tutaj również propozycje zarówno dla widzów najnajmłodszych – hit ostatnich sezonów, czyli „Tygryski” Teatru Lalka w reżyserii Agaty Biziuk, jak i dla nastolatków – budząca kontrowersje, choć doceniana przez młodzież i pedagogów „Noc Misia” Sceny Współczesnej Starej Prochoffni, w reżyserii Szymona Turkiewicza, a także propozycje z repertuaru Baja i Guliwera oraz „Alicja. Rozprawa 14/6″ Teatru 21.

Obok spektakli, Małe WST tworzą wydarzenia z obszaru teorii i praktyki edukacji teatralnej. Warsztaty dla dzieci i rodziców przygotowane przez psychologów kreatywności – Dominikę i Karolinę Orłowskie, które poprowadzą je wspólnie z artystami związanymi ze sztuką dla dzieci i prezentującymi spektakle na MWST: reżyserem Łukaszem Gajdzisem, aktorami Agatą Butwiłowską i Piotrem Idziakiem oraz dramatopisarką Maliną Prześlugą. Na edukacji teatralnej skupi się również konferencja popularnonaukowa, organizowana pod hasłem: „Nieoczywistości teatru dla dzieci”, gdzie obok pedagogów, psychologów i edukatorów zabiorą głos artyści, m.in. Piotr Cieplak i Ewa Piotrowska.

Festiwalowi towarzyszyć będzie Polish Theatre For Children Showcase – organizowane po raz pierwszy w takiej formie spotkanie kuratorów, dyrektorów teatrów i festiwali oraz dziennikarzy i krytyków teatralnych z całego świata, którzy zaproszeni zostaną na pokazy spektakli i do wzięcia udziału w dyskusjach poświęconych polskiemu teatrowi dla dzieci. Goście wezmą także udział w panelu dotyczącym najnowszych sztuk dla dzieci i młodzieży, odbywającym się w Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu, połączonym z pokazem prapremierowego „Najmniejszego balu świata” Maliny Prześlugi, w reżyserii Janusza Ryl-Krystianowskiego, poznańskiego Teatru Animacji.

Małe Warszawskie Spotkania Teatralne to przegląd najciekawszych spektakli minionych sezonów, tworzonych z myślą o młodszej publiczności oraz cykl wydarzeń otwartych na aktywny udział widzów, bez względu na ich wiek. To także okazja do zaprezentowania zagranicznej publiczności, polskiego teatru młodego widza w całej jego różnorodności oraz zaproszenie do dyskusji o twórczości teatralnej dla dzieci, jako ważnym elemencie polskiego teatru w ogóle.

Więcej na www.warszawskie.org !!! Zapraszam serdecznie. Mam przyjemność być kuratorem tego festiwalu.

 

Noc Misia 25/01/2010

W Starej Prochoffni /Scena Współczesna, 28.01. o godz. 19.30, grany będzie spektakl „Noc Misia” w reżyserii Szymona Turkiewicza (znany dotychczas z wrocławskiej grupy Zakład Krawiecki, obecnie współtworzący z Magdaleną Engelmajer Duet Artystyczny ME/ST). Ta prapremiera polska tekstu Ignacio del Moral’a, okazała mi się niezwykle bliska, wpisuje się bowiem bardzo ciekawie w nurt spektakli dla młodzieży, o które naprawdę w Polsce niełatwo, zwłaszcza na tak dobrym poziomie artystycznym.

Trzech chłopaków –  Angel, Jaime i Enrique spędza noc poza domem, to co ich spotyka jest zarówno odrobię przerażające i straszne, jak i śmieszne, zabawne, a może nawet naiwne. Niewiele jest w polskim teatrze sztuk, które mówią o młodzieży w tak ciekawy i bliski im sposób. Są jednocześnie wstrząsające i głębokie, ale nie przekreślają pokolenia nastolatków, nie pokazują go od tej zdegenerowanej, złej storny, ale też nie idealizują. Tendencją stało się już przygotowywanie wstrzącających spektakli o młodym, brutalnym, beznadziejnym pokoleniu, w których stawiane są diagnozy, ale nie ma poszukiwania dróg wyjścia z trudnych sytuacji. Nad „Nocą Misia” szczęśliwie nie krąży widmo beznadziei i to jest ogromna wartość tego spektaklu. Do tego dochodzi ciekawe operowanie środkami scenicznymi poch0dzącymi z różnych obszarów sztuk – przy skromnej scenografii, pojawia się komiks – będący ciekawym, a chwilami wstrząsającym skrótem narracyjnym lub dopowiedzeniem akcji, do tego bliska młodym ludziom, dynamiczna muzyka  i naprawdę ciekawa gra aktorska – niełatwo przecież zagrać nastolatków wiarygodnie, bez silenia się na luz i młodzieńczość, w „Nocy Misia” role są ciekawie zbudowan, rysy bohaterów wyraźne, a ich metamorfozy bardzo prawdziwe, wykorzystanych zostało także kilka zabiegów filmowych.

Po przedstawieniu 28.01. można będzie podzielić się z twórcami spektaklu swoimi wrażeniami na temat „Nocy Misia”, planowane jest bowiem SPOTKANIE i dyskusja, podczas której poruszone zostaną nie tylko tematy związane z kształtem artystycznym spektaklu, ale również krążące wokół zagadnienia emocjonalności i potrzeb młodzieży przychodzącej dziś do teatru. Twórcy przedstawienia nie tylko poprzez organizację tego typu spotkania chcą konfrontować się z widzami, już przed premierą powstał blog misiowy, pod tym adresem możecie szukać różnych informacji na temat spektaklu i Misia samego w sobie :)

„Noc Misia” Ignacio del Moral`a, reżyseria i muzyka  Szymon Turkiewicz
Rysunki komiksowe stworzył: Michał Engelmajer
W spektaklu występują: Magdalena Engelmajer, Maciej Owczarzak i Sebastian Stankiewicz.

Więcej o Szymonie Turkiewiczu znajdziecie tutaj.

Zapraszam też do zakładki FILMY, gdzie znajdziecie wypowiedź reżysera spektaklu i fragmenty prób.

 

 
Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 1 058 obserwujących.

%d bloggers like this: